Mijn vriend kan soms echt tekeergaan. Zoals nu vannacht. We hebben een waterbed en dat golft behoorlijk als iemand uit bed stapt. Het is half 4 en mijn vriend gaat uit bed om ff naar de wc te gaan. Dat ding golft heen en weer, ik word wakker en ga na hem naar de wc.

Ik alleen doe een nachtlichtje aan en op de overloop anders zie ik gewoon niets. Niets ergs aan toch? Ik vraag mijn vriend iets onderweg naar de wc en krijg een norse 'nee'. Vervolgens hoor ik een demonstratief geklik van het licht, is alles uit en moet ik dus 't licht weer ff aan doen om naar boven te lopen. Ik vind dat niet erg.

Vervolgens doe ik 't raam open omdat 't zo warm is. Hij vraagt: 'Wat doe je?' ik zeg: 'ik doe het raam even open, heb het zo warm.'. Ineens echt grof en hard:"Godverdomme, klere he! Je houdt me ook áltijd wakker..." En dan denk ik: jij was toch degene die eerst naar de wc moest of niet dan? Maar goed, aangezien ik nogal gevoelig ben, heb ik geen grote bek terug en als ik dat wel doe negeert ie me gewoon.

Nou, ik weet niet hoe het met jullie vriendjes is gesteld, maar zoiets verwacht ik absoluut niet.... Hij kan me regelmatig echt gigantisch negeren of juist behoorlijk tekeer gaan qua vloeken of vinden dat ik zeur. Nou kan ik echt niet zeggen dat mijn ex-vriendjes zo tegen mij hebben gedaan.

Dat is toch niet leuk??? Ik heb 't er al wel 'ns met hem over gehad dat we wat meer op onze aanpak moesten letten. En dan expres WE zodat ie zich niet zo aangesproken voelt. Nou, dat was oké, zei hij. Maar we hebben 't er al regelmatig over gehad, en 't blijft maar gebeuren...:S

---

Glas halfvol of halfleeg? Bij mij stroomt-ie over!

Een keer een chagrijnige bui kan gebeuren, maar mijn vriend hoeft onder geen enkele voorwaarde zo tegen me tekeer te gaan en zéker niet als ik daarna niet eens excuses krijg. Je zegt dat hij je 'regelmatig' negeert of tegen je tekeer gaat. Dat is toch niet helemaal normaal? Ik ken natuurlijk niet het hele verhaal en weet niet hoe je relatie is, maar op basis van deze gegevens zou ik er eens goed over nadenken waarom je nog bij hem bent. Ik verwacht geen bijzondere dingen van mijn vriend, maar wel respect. Negeren of tegen mij tekeer gaan vind ik niet vallen onder het kopje 'respect tonen'.

---

Foffy:

Ik heb geen a4-tjes aan de muur hangen met jouw zeikdetails om die te kunnen onthouden, dat gaat vanzelf.

Ik zou het denk ik niet meer over 'we' en 'onze' aanpak hebben, maar over hém en zíjn aanpak. Het moet hem toch duidelijk worden dat jij moeite hebt met zijn houding. Jij bent het probleem niet, hij stelt zich zo respectloos op richting jou. Ik denk dat er niks 'ons' en 'wij' aan is, maar dat hij degene is die even kritisch naar zichzelf moet kijken.

Mijn man zou in principe ook zo kunnen reageren hoor. Maar hij heeft inmiddels wel geleerd tot 10 te tellen. En gebeurt het eens (zelden nog), dan bied hij in elk geval vevrolgens wel z'n excuses aan. Ik zou er niet mee kunnen leven als dit kee rop keer zou gebeuren, zou het gevoel hebben continu op eieren te moeten lopen...

---

Luckypukkie:

Ik hoef niet perse een merk, maar tortilla chips met kwakkiemolen zijn sowieso altijd lekker!

Ik kreeg vanmorgen ook naar mijn hoofd dat ik een zeikwijf ben. Mijn vriend heeft soms nogal last van een ochtendhumeur, herkenbaar want dat heb ik zelf ook vaak. Maar ik laat mezelf dus geen zeikwijf noemen, dus die heeft even een grote bek teruggehad. Niet leuk, want zo wil ik de ochtend helemaal niet beginnen, dat hij zo kwaad de deur uitstormt.

 Ik kan me voorstellen dat dit voor jou ook helemaal niet leuk is, dus ik zou hem toch even aanspreken op zijn gedrag.

---

bubbelicious:

Dat ding is loodzwaar om te zuigen

Ja precies... En nu ga ik juist nu net bij hem intrekken, maar ik moet zeggen dat ik daar op zo'n manier geen trek in heb. Als ik het tegen hem zeg krijg ik direct iets terug in de zin van: "ja maar jij...." 't Wordt direct zo'n welles nietes spelletje... :S

Daarnaast ben ik momenteel overspannen en moet ik juist heel weinig doen. Ik loop bij een therapeut om 'beter' te worden en ik vind juist dat je vriendje er voor je moet zijn in zo'n situatie. Hij is er wel, maar direct daarna kan hij ook gignatisch tieren wanneer ik in zijn ogen ook maar iets niet goed doe. En juist als je overspannen bent, heb je problemen met dingen goed doen, niet op de juiste manier aan pakken, dingen niet onthouden, etc. etc. Ik loop regelmatig op mijn tenen of ik 't wel goed doe. Dat hoort helemaal niet zo.

Ik vind het dan een beetje lullig van zijn kant om dan te zeggen 'ja maar jij..' ik werk al aan mijn issues. Ben dr druk mee bezig en probeer elke dag te letten op wat ik leer, maar hij daarentegen kan verwijten gooien wat ie maar wil...:S

 En ik heb sowieso al geen dikke huid en nu al helemaal niet. In 't begin vroeg ik me af of ik zelf niet gewooon ff wat harder moet worden, waar ook niets mis mee is, maar hoe hij nu met mij omgaat vind ik echt niet iets voor een vriendje.

Maar goed, er is dus moeilijk met hem over te praten. Terwijl ik juist graag erover wil praten. Wanneer ik dat dus zeg, krijg ik naar mn hoofd geslingerd dat ik niet zo moet zeuren... Gebeurt onderhand ook al elke dag.

---

Glas halfvol of halfleeg? Bij mij stroomt-ie over!

Ik zou dan toch echt aangeven dat, als hij niet van plan is om z'n houding te veranderen, jij voorlopig even niet bij hem intrekt.
Woon je nu ergens waar je nog even wat langer zou kunnen blijven wonen? Ik denk namelijk dat het in jouw situatie belangrijk is om even aan jezelf te denken, en niet op eieren te moeten gaan lopen om je vriend te pleasen.

---

Luckypukkie:

Ik hoef niet perse een merk, maar tortilla chips met kwakkiemolen zijn sowieso altijd lekker!

Dat is dus het vervelende.... Ik woonde op kamers, heb nog steeds mijn kamer, maar omdat ik overspannen ben moet ik nu tijdelijk stoppen met school en wilde ik de kamer tot juli aanhouden. Mijn ouders echter (die de kamer betalen) wilden juist vanwege het hoge bedrag elke maand niet dat ik mijn kamer nog tot juli aanhield, maar tot eind april. Ik heb hem nu dus nog tot april, en daarna niet meer en moet ik wel bij hem intrekken. Ik stond eerst niet echt achter deze keuze, maar ik dacht toen nog niet dat ik er nu ineens zo tegenover zou staan.

Wel het intrekken trourwens hoor, dat wilden we allebei graag. Maar goed, nu ineens nu hij al een tijdje zo raar doet weet ik het dus niet zeker meer... Maar om mijn kamer weg te doen. Ik wilde graag nog even iets achter de hand hebben tijdelijk zeg maar.

Maar ja, ik ga vandaag ook terug naar mijn kamer. Het is alleen dat ik hier (in het hoge noorden) verplichtingen heb waardoor ik drie x in de week 'even' heen en weer zal moeten gaan reizen, en de afstand tussen mijn kamer en mijn ouders/vriend is zo'n 200 km... Leuk he...:S

Maar ik heb idd besloten dat ik vandaag ook terug ga naar mijn kamer, want ik wil echt zelf even nadenken wat ik hiermee moet.

---

Glas halfvol of halfleeg? Bij mij stroomt-ie over!

Mijn ex was zo! Die was heel vaak opeens ontzettend kwaad en ik wist écht niet wat ik fout had gedaan. Hij werd bijvoorbeeld boos als ik 's ochtends als hij nog lag te slapen en ik naar mijn werk moest met schoenen door het huis liep (en ik stamp echt niet ofzo)...werd hij wakker van. Ook mocht er geen lichtje aan om mijn kleren te zoeken of de televisie in de woonkamer...werd meneer allemaal wakker van. Als ik 's ochtends vroeg tegen hem aan wilde kruipen schudde hij me hard van zich af...ook dat stoorde hem...ging ie helemaal uit z'n dak...heel kil en koud. Soms merkte ik opeens dat hij weer kwaad deed en had ik niet eens gemerkt dat ik iets verkeerd had gedaan. En dan zweeg hij weer een week, en kon IK het ook nog goedmaken. Hij heeft noooooooooit sorry gezegd of na het goedmaken me een knuffele gegeven en lief gedaan...alles was altijd mijn schuld en hij was perfect.

Bah als ik er alleen al aan denk krijg ik weer dat nare gevoel. Ik voelde me nooit helemaal relaxed in mijn eigen huis, altijd op eieren lopen.

Mijn huidige vriend is het tegendeel...ik sta op, doe het grote licht aan, hij haalt me terug om nog ff te knuffelen, ik kan zelfs nog ff computeren in de slaapkamer, word nooit kwaad, maakt het altijd lief goed...wereld van verschil. Wou dat ik nooit was gaan samenwonen met mijn ex. Van zulke licht ontvlambare mensen word ik neurveus, kan ik niet tegenop.

---

Yaquira:

Nogmaals, ik ben Madeleine niet. Maar ik zal aan haar doorgeven dat ze normaal moet doen.

Hmm precies.

 't Stomme en 't rare is dat ie ook precies het tegenovergestelde kan zijn. Heel lief, knuffelig, zeggen dat ie trots op me is of iets dergelijks... Ik kan er geen touw aan vast knopen hoe hij zal reageren zeg maar. Dat is 't vervelende ook. Ik weet gewoon niet of hij op dat moment nou lief gaat reageren of ineens kwaad wordt....

Hij kan ook gewoon waanzinnig lief zijn en gewoon heel leuk doen, maar 't klapt ook zomaar om.

---

Glas halfvol of halfleeg? Bij mij stroomt-ie over!

sardientje_mij:

Hmm precies.

 't Stomme en 't rare is dat ie ook precies het tegenovergestelde kan zijn. Heel lief, knuffelig, zeggen dat ie trots op me is of iets dergelijks... Ik kan er geen touw aan vast knopen hoe hij zal reageren zeg maar. Dat is 't vervelende ook. Ik weet gewoon niet of hij op dat moment nou lief gaat reageren of ineens kwaad wordt....

Hij kan ook gewoon waanzinnig lief zijn en gewoon heel leuk doen, maar 't klapt ook zomaar om.

Tuurlijk kan hij lief en knuffelig zijn, maar wat is dat waard als hij je het volgende moment de huid vol scheldt? Het kan niet zo zijn dat hij maar leuk doet wanneer het hem uitkomt en als hij er even geen zin in heeft jou de huid vol scheldt. Zeker gezien jouw situatie op dit moment vind ik dat hij juist wat meer rekening met je zou kunnen houden.

Is er geen andere manier waarop je (nog) niet bij hem in hoeft te trekken? (terug naar je ouders?) Dit lijkt me namelijk niet echt een gezonde basis om volgende stappen te gaan nemen. Sterker nog: als ik in jouw schoenen had gestaan en er valt niet met hem te praten, had  ik hem inderdaad medegedeeld dat het samenwonen voorlopig niet gaat gebeuren en dat als hij zijn gedrag niet aan past het helemaal klaar is tussen ons. Iedereen is wel eens een keer wat minder vrolijk, maar iemand die zijn vriendin om het minste of geringste de huid vol scheld, vind ik respectloos. En een relatie waarin mijn vriend geen respect voor me heeft, daar pas ik voor.

Buiten dat hij respectloos is, kan ik me zo indenken dat jij even genoeg aan jezelf hebt nu je overspannen bent. Een vriendje dat ieder moment kan ontploffen lijkt me daarin niet bevorderlijk...

Als ik in jouw situatie zat zou ik graag een plan B willen. Dus niet perse bij hem in hoeven trekken, maar ook de mogelijkheid hebben om naar je eigen plekje te gaan. Dus bijvoorbeeld in het noorden een nieuwe kamer te zoeken die je eventueel zelf kun bekostigen van een uitkering(?). Neem aan dat je die krijgt als je overspannen bent en tijdelijk geen opleiding doet?

Als je samen gaat wonen moet het gewoon helemaal goed zitten. Je kiest er tenslotte voor om de komende tijd het leven te delen. Als jij kwetsbaar bent door overspannenheid lijkt me dat ook niet een stabiele basis om dan voor samenwonen te kiezen (voor zover er op dit moment iets te kiezen valt). Samen gaan wonen vraagt namelijk best wat van je relatie en jullie persoonlijk. Als je samen gaat wonen ben je op een bepaalde manier afhankelijk van elkaar. Omdat jij nu kwetsbaar bent, lijkt me dat niet een gelijkwaardige start van iets dat je maar het beste 'goed' kan beginnen, namelijk samenwonen.

Bovendien zou ik hoe dan ook met je vriend gaan praten, dan maar een rotgesprek met een reactie of uitkomst waar je niet op zit te wachten, maar je moet weten waar je aan toe bent en waar je staat in deze relatie. Misschien bekruipt hem het gevoel van bindingsangst. Wil hij nog met je samenwonen? Op deze manier en op dit moment? Ik denk namelijk dat hij een signaal geeft dat er iets niet goed zit. Misschien niet zozeer tussen jullie beiden maar er zit íets niet goed.

---

Is er misschien een oorzaak waardoor hij zo snel boos wordt? Meestal worden mensen sneller boos als ze gespannen zijn om een of andere reden. Als je dat weet dan kan je het ook makkelijker van je af schudden en hem even in zijn sop laten gaar koken. Dan kan je later vragen wat erachter zat, want soms is de reden dat iemand boos wordt iets anders dan het lijkt: als je in een chagrijnige bui bent kan je veel minder hebben.

Hij was dus vroeger nooit zo?

Bij mijn ex, kon ik alle lampen aandoen wat ik wilde en lawaai maakte heo ik wilde. Hoe irritant ook, hij werd niet boos.

---

Doodmoe gestreden, maar domweg gelukkig..

Euhmmm... ik herken me in jouw vriendje haha. Soms kan ik zelf ook zo doen.. vooral 's ochtends kan ik nogal lomp doen. Maar het verschil is wel dat ik dat ook besef en daarna weer poeslief doe en mn excuses aanbied :) dusja praat er gewoon met hem over dat je het niet leuk vindt dat hij zo doet en als hij het niet aanpast of excuses aanbiedt.. dan moet je daar je eigen conclusies uit trekken! successs xx

---

Palm trees, ocean breeze, salty air, sunkissed hair.... That endless summer, take me there <3

Ik herken me ook in haar vriendje, maar ik heb ADHD:)